Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/1538 E. 2024/12516 K. – Gece Vakti Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/290 E., 2022/1941 K. SUÇ : Gece vakti yağma HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli yağma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında, daha önce Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/415 Esas, 2015/730 Karar sayılı kararı ile hapisten çevrili 500,00 TL Adli Para Cezasına mahkum edildiği ve dava konusu suçu tekerrüre esas süre içerisinde işlediği anlaşılmakla sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesi gereğince bu ilam esas alınarak sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık hakkında hükmedilen cezanın infazın tamamlamasından sonra başlamak üzere denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, ancak tekerrüre esas alınan ilam için, 6763 sayılı Yasanın 12 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanunun 75 inci ve 5271 sayılı Kanunun 223 ncü maddesinin 8 inci maddesi gereğince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden tüm sonuçları ile ortadan kaldırılarak düşme kararı verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ve bu aykırılığın düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/1941 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.