Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/15170 E. 2025/3032 K. – Silahla Tehdit

Konu: Silahla Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15170
Karar No
2025/3032
Karar Tarihi
Konu
Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1800 E., 2022/2220 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar ..., ..., ... müdafiinin, temyiz dilekçesinde, anılan sebeplerle yapılan incelemede;

İddianamede uygulanması istenen kanun maddeleri arasında yer almamasına rağmen 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'e ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)106/2-a-c, 43/2-1. maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/1800 Esas, 2022/2220 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/15170, K. 2025/3032, T. 13.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-15170-e-2025-3032-k-f9977afb19e3