Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/14371 E. 2025/4733 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/45 E., 2022/655 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ... hakkında mahkemece beraat hükmü kurulmuş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında tehdit suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olduğu, sanık ...'ın aynı hükümle hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği, sanık hakkındaki hükmün bozulduğu ve Yargıtay ilamında "... bozma kararının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 325. maddesi gereğince hükmü temyiz etmeyen sanık ...’a hükmün açıklanması sırasında sirayet ettirilmesine," şeklinde karar verildiği, hükmün açıklanması koşulları ve sanık Sevgi'nin temyiz istemi bulunmadığı halde, mahkemece resen sanık Sevgi hakkında beraat hükmü kurulması yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede,

Sanık ...'ın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında kurulan ilk mahkûmiyet tarihi olan 24.06.2014 ile bozma sonrası kurulan ikinci mahkûmiyet tarihi olan 13.09.2022 arasında arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle Şile Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2020/45 Esas, 2022/655 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.04.2025 tarihinde karar verildi.