Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/13967 E. 2025/4200 K. – Silahla Tehdit
Konu: Silahla Tehdit
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/13967
- Karar No
- 2025/4200
- Karar Tarihi
- Konu
- Silahla Tehdit
B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/111 E., 2022/422 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Sanık müdafiinin diğer temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık ile mağdur arasında önceki olaylar nedeniyle açılmış olan ve mahkeme tarafından dosyaya kazandırıldığı anlaşılan kararların akıbeti sorularak sonucuna göre birleştirme kararı verilip verilmeyeceği tartışılmadan hüküm kurulması, 2. Sanıkta haksız tahriğe neden olan eylem belirtilmeden, hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin gerekçesiz şekilde uygulanması, 3. Kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanmasına rağmen hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında "sanığın maddi gerçeğin ortaya çıkartılması açısından çaba göstermemesi lehine takdiri indirim uygulanması halinde ceza adaletinin gerçekleşmeyeceğine dair mahkememizde kanaat oluşması nedeniyle hakkında takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına" aleyhe gerekçe gösterilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması, Kabule göre de, 4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 2 yıl hapis cezasından, 29. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak 1 yıl yerine 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle sonuç olarak fazla cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.