Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10759 E. 2024/12283 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/225 E., 2020/388 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanığın diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 25.09.2014 tarihli ilk mahkûmiyet hükmünde sanığın tekerrüre esas olabilecek daha ağır cezayı içeren Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/80 Esas, 2007/131 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekliliği gözetilmeden, tekerrüre esas alınamayacak daha hafif cezayı içeren Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/448 Esas, 2007/37 Karar sayılı 2 yıl 1 ay hapis cezası içeren ilamı tekerrüre esas alınmış ise de, sanık hakkında aleyhe temyizde bulunmayan 25.09.2014 tarihli mahkûmiyet kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/448 Esas, 2007/37 Karar sayılı 2 yıl 1 ay hapis cezası içeren ilamdaki miktar bakımından kazanılmış hakkın korunması gerekliliğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi uyarınca Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/80 Esas, 2007/131 Karar sayılı ilam dosyasındaki hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına; cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri İnfazı Hakkındaki Kanunu'nun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/448 Esas, 2007/37 Karar sayılı kararıyla hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.