Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/3856 E. 2024/1331 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2380 E., 2019/1996 K. SUÇ : Birden fazla kişi ile birlikte konutta geceleyin yağma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme uyarınca anılan suç yönünden yapılan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/143 Esas, 2017/334 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c), (h) bentleri, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2018/2380 Esas, 2019/1996 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılarak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar Müdafilerin Temyiz Sebepleri 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. 5237 sayılı Kanun'un 150/1 maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine, 3. Delil ve tanık beyanlarının yanlış değerlendirildiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanıkların hürriyetinden alıkoydukları katılana yönelik 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri ihlal edecek şekilde zorla senetler imzalatmak suretiyle nitelikli yağma suçunu işledikleri kabul edilmiştir. 2. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ile ifade tutanakları dosya içerisinde mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (h), (d) bentleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık ...'un Germencik Cumhuriyet Savcılığında verdiği 20.12.2013 tarihli ifade sırasında suça konu senetlerden 14.000,00 TL bedelli olanı soruşturma makamına teslim etmek suretiyle kısmi iadede bulunduğunun anlaşılması karşısında; katılana kısmi iadeye muvafakat edip etmediği sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'nün hüküm tarihinden sonra 24.03.2020 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanunu'nun 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. V. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden Ön inceleme bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle bu yöndeki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, B. Nitelikli Yağma Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8 Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2018/230 Esas, 2018/2380 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, Oy birliğiyle 05.02.2024 tarihinde karar verildi.