Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/2497 E. 2023/39 K. – Nitelikli Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2013 tarihli, 2013/5661 Soruşturma nolu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2013 tarihli ve 2013/148 Esas, 2013/303 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 inci ve 62 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 11.06.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 17.08.2013 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinde yer alan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal veya ticareti suçunu işlediğine ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2014 tarihli ve 2014/65 Esas, 2014/344 Karar sayılı kararı ile neticeten 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın 06.05.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/452 Esas, 2015/703 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 inci maddesi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/452 Esas, 2015/703 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Kapatılan (13). Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/12193 Esas, 2020/3603 Karar sayılı kararı ile; "Sanığın hüküm tarihinde başka suçtan Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 10.11.2015 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/219 Esas, 2021/383 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandrılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz isteği; tarafına verilen cezanın haksız yere verildiğine, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın 04.02.2013 günü saat 15.30 sıralarında şikâyetçinin mağaza sorumlusu olarak çalıştığı market içerisinde, reyonlardan alıp kameralar tarafından görülmeyen kör noktaya bıraktığı 5 adet 150 gramlık kavurmayı ceplerine koyduğu, 2 adet tereyağını ise eline aldığı esnada kendisini izleyen şikâyetçi ve tanık M. E. tarafından yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçinin beyanına göre 5 adet 150 gramlık kavurma ve 2 adet tereyağının toplam değeri 57,65 TL'dir.

3. Sanığın suça konu eşyayı aldığının şikâyetçi ... ve tanık M. E. tarafından görüldüğüne ilişkin tarafların kolluk beyanları dosyada mevcuttur.

4. Sanığın reyonlardan iki kez malzeme alarak kameranın görüş alanından çıktığına ilişkin 05.02.2013 tarihli CD izleme ve muhafaza altına alma tutanağı ile tespit edilmiştir.

5. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği anlaşılmıştır.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE A. Sanığın Tarafına Verilen Cezanın Haksız Yere Verildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde sanığın suça konu malzemeleri aldığının şikâyetçi ... ve tanık M.E. tarafından görüldüğüne ilişkin tarafların kolluk beyanları, 05.02.2013 tarihli CD izleme ve muhafaza altına alma tutanağı ve sanığın ikrarı karşısında, sanığın hırsızlık eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ancak; Hırsızlık suçunun konusu 5 adet 150 gramlık kavurma ve 2 adet tereyağının toplam değerinin 57,65 TL olduğunun anlaşılması karşısında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 145 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR Gerekçe bölümünde B paragrafında açıklanan nedenle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/219 Esas, 2021/383 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.