Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/11240 E. 2024/6153 K. – Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2047 E., 2021/1676 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafii dilekçesinde özetle; sanıktan daha önce alınan kan örneklerinin imha edilmesi gerektiği, bu hususta hiç bir araştırma yapılmadığı, sanığın genotip özelliklerinin hukuka aykrı olarak sisteme kaydedildiğini, bu durumun 5271 sayılı Kanun'un 217/2 nci maddesine aykırı olduğunu ileri sürmüş, anılan temyiz dilekçesindeki belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul, usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Olay tarihinde Dikili ilçesinde güneşin 06.09'de doğduğu, buna göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6/1-e maddesi gereğince gece vaktinin saat 05.09'de sona erdiği, olay esnasında mağdurun gündüzden sayılan 05.30 sıralarında polise ihbarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1 inci maddesinin (h) bendinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2 nci maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Bergama Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.