Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/9405 E. 2013/12596 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2013/9405
Karar No
2013/12596
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2013 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5237 sayılı TCK’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıkların, geceleyin konut penceresini sert bir cisimle zorlayıp yakınana ait eve girerek hırsızlık suçunu işlediği ve yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık ve 116/1-4. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma suçlarının yanında, aynı Yasanın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu da oluşturmasına karşın, bu konuda değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. I-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanıklar hakkında uygulanan yasa madde numarasının, anılan Yasanın 116/4. madde ve fıkrası olduğu halde, gerekçeli kararda “16/4” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş; suçu üç kişi birlikte işleyen sanıklar hakkında adı geçen Yasanın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, ../.. -2- II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Sanıklar hakkında uygulanan yasa madde numarasının, anılan Yasanın 116/4. madde ve fıkrası olduğu halde, gerekçeli kararda “16/4” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş; suçu üç kişi birlikte işleyen sanıklar hakkında adı geçen Yasanın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7.maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, III-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; ../.. -3- 1-Sanık ...'ın yakın bir köyde kolluk tarafından başka suç nedeniyle yakalandığında suçu nerede, kimlerle işlediklerini, diğer sanıkların kimlik ve adres bilgileri ile yakınanın konutundan çaldıkları ziynet eşyaları, cep telefonu, traş makinesi, müzik seti gibi eşyalardan bir çift küpe hariç tamamını sakladıkları yerleri söyleyerek bunun yakınana iadesini sağlayıp kendisinin zararını kısmen karşıladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Sanık ... yönünden; 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanları, sanık ...'ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2013/9405, K. 2013/12596, T. 27.05.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2013-9405-e-2013-12596-k-2e38d6faea20