Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/2847 E. 2013/12220 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Tuzla Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2008 ve 31.01.2013 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararı ışığında, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan sanıkların yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı ve bu nedenle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıkların olay gecesi yakınanlara ait iş yerinde bulunan çelik kasayı alet yardımı ile keserek kapısını açmasından ibaret eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Sanık ...'in hazırlık aşamasında alınan ifadesi neticesi, sanık ...'ın yapılan ev aramasında söz konusu paralardan bir kısmının ele geçirilerek yakınana iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde etkin ./.. -2- pişmanlık hükmünü düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 168.maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayinine hükmedilmesi, 3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre; sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş), 59/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62, 116/4, 119/1-c, 53. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 4-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar ... ve ... savunmanları ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...