Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/18328 E. 2013/21149 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2013 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanıkların, yakınana ait kapılarını kilitleyerek park ettiği 1993 model Şahin marka aracının kapısını açarak atılı suçu işledikleri, bu işlem sırasında anahtar ya da başka bir aleti anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinin 1-b. fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden, aynı yasa maddesinin 2-d. fıkra ve bendi ile uygulama yapılması, 2-Yakınanın, aracının içinde bulunan sanık ...'ı balkondan görerek bağırması üzerine sanığın torpido gözündeki tornavidayı alarak olay yerinden diğer sanık ... ile kaçmasıyla tamamlandığı kabul edilen hırsızlık suçunun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı dikkate alındığında, somut olayda sanığın hırsızlık kastını “gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylere” özgülemediği ve bu nedenle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı yasa maddesi ile cezasından indirim yapılması, 3- Suça doğrudan katılan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39.maddesinin uygulanması, 4-Sanık ... hakkında, TCK'nın 58/2-b maddesinde yazılı üç yıllık sürenin geçmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken,önceki hükümlülüğünün 01.06.2005 tarihinden önce olması nedeniyle uygulanmaması, 5- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, "kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 6-Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan 765 sayılı TCY.nın 404/2. maddesiyle verilen hükümlülüğünün, 5237 sayılı TCK.nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 191. maddesi ile düşmesine karar verilme olasılığı bulunduğu da gözetilerek; her iki sanık hakkında suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürüdüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereğince sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 7-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde "müteselsilen tahsiline" biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.