Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/12896 E. 2013/4393 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2012/12896
Karar No
2013/4393
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması, 2-Yakınmasından vazgeçen mağdurun ikametinin önüne kilitli vaziyette park etmiş olduğu aracının kapısını sert bir cisimle zorlayarak açmak suretiyle oto teyp başlığını çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile karşılaştırma yapılması, 3-Eylemin geceleyin gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, 5237 sayılı Yasaya göre değerlendirme yapılırken aynı yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması, 4-Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verecek şekilde getirtilip hakkında 765 sayılı TCY'nın 81 ve sonucuna göre 522.maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden; hangi hükümlülüğün tekerrüre esas olduğu gösterilmeden bir taraftan sanığın aynı nevi suçtan mükerrir olduğundan bahisle 765 sayılı TCY'nın 522.maddesinin uygulanmamasına karar verilip, diğer taraftan da sanığın cezasında aynı Yasanın 81.maddesi uyarınca artırım yapılmaması, 5-5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/l, 522(suça konu oto teyp başlığının değeri tespit edilip, sanığın aynı nevi suçtan mükerrir bulunmadığının tespiti halinde), 59, 81.(koşullarının mevcut olması halinde) maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143(suçun gece vakti işlendiğinin tespiti halinde), 62, 53.maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son Haddesinin gözetilmesine, 11.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/12896, K. 2013/4393, T. 11.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2012-12896-e-2013-4393-k-6ed3b8a48496