Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/8586 E. 2013/23354 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın ahırına girilerek hırsızlık suçunun işlenmesi nedeniyle sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) İddianamede TCK’nın 39. maddesinin uygulanması istendiği halde, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, anılan madde uygulanmayarak, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında, 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 yıl 11 ay yerine 2 yıl 11 gün olarak eksik cezaya hükmolunması,

3-) Sanığın, tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün, kasten yaralama suçundan verilmiş 400 TL adli para cezasından ibaret ve miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince de tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

4-) Mahkumiyetin doğal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmaması,

5-) Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.