Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/3576 E. 2013/21337 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2011/3576
Karar No
2013/21337
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Sanığın gündüz vakti yakınıcıya ait eve açık olan pencere camından içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında:hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca işlem yapılması zamanaşımı içerisinde olanaklı görülmüştür. Sanığın hırsızlık suçundan tekerrüre esas sabıkası olduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, Ancak, 1-İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 145. maddesinin uygulanılması istendiği halde ek savunma hakkı verilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, 2-Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/3576, K. 2013/21337, T. 31.10.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2011-3576-e-2013-21337-k-38689f6a033a