Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/13328 E. 2013/21811 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suç tarihinde markette alışveriş yapan sanığın, alışveriş sırasında canının çektiği ve parası kısıtlı olduğu için alamadığı, toplam değeri 1.6 TL olan 2 paket bisküviyi, “...'un” diyerek beline koyduğu; meyve suyu, süt, nescafe, ayakkabı boyası gibi ürünlerin parasını ödeyip, bisküvilerin parasını ödemeden marketten çıkacağı sırada, katılan ...'ın kendisine ödemediği bir şey olup olmadığı sorusu üzerine, üzerindeki bisküvileri çıkartıp teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede yer alan ve bozma isteyen (1) nolu düşünce benimsenmemiş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-TCK'nın 50 ve 51. maddesi cezanın şahsileştirmesini öngören normlar olup, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanması kurumu ise doğurduğu sonuçlar itibariyle karma özelliğe sahiptir. I) Suça ilişkin koşullar; a) Yargılama sonunda mahkumiyet hükmü tesis edilmesi ve 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası, b) Suçun Anayasa'nın 174. maddesinde güvenceye alınan suçlardan bulunmaması, II) Sanığa ilişkin koşullar; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olması, b) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen önceki hale getirme veya tamamen giderme, c) Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak sanığın yeniden suç işlemeyeceği kanaatine ulaşılması gerekmektedir. Anılan bu koşulların bulunması ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasa değişikliğine göre de sanığın kabulü halinde hükmün açıklanmasını geri bırakmaya karar verebilir. Görüldüğü üzere 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi koşulları ve sonuçları aynı olmadığı, bu nedenle önce 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulama koşulları bulunup bulunmadığı değerlendirilip olumsuz sonuca ulaşılması halinde cezanın kişileştirilmesine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddeleri yönünden takdir ve değerlendirme denetime olanak verecek biçimde yasal ve yeterli gerekçeler de gösterilmelidir. Hal böyle olunca; -Hükmedilen 5 ay süreli hapis cezasının, “Kısa süreli olmaması” biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile “5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin (1). fıkrası gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına” karar verilmesi, -Adli sicil kaydına göre herhangi bir mahkumiyet kararı olmayan, gerçekleşen suç dışında dosyaya yansıyan başkaca bir olumsuzluk bulunmayan ve izlenemeyen sanık hakkında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki diğer hususlar dikkate alınarak, yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılması gerekirken, sanığa verilen cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevrilmesi gerekçesiyle, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ve hükümde çelişki yaratılması, 2- 5271 sayılı CMK'nın 232/2.maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında katılan ... AŞ'nin isminin yazılmaması, Bozmayı gerektirmiş, katılan ... AŞ vekilinin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.