Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/11512 E. 2013/18975 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde:

Yokluluğunda verilen ve 08.05.2009 günü tebliğ edilen hükme yönelik, yasal süreden sonra 21.06.2010 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ...’ın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 116/1-4, 119/1-c maddeleri uyarınca zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Hırsızlık yapmaya karar veren sanıkların, olay yerine birlikte geldikleri, sanık ...'ın katılanın evine girdiği, sanığın bina önünde gözcülük yaptığı, somut eylem bu şekilde kabul edildiği halde; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından el ve işbirliği içerisinde birlikte işlendiği, dışarıda bekleyen sanığın eylem sırasında gözcülük yapmak suretiyle doğrudan katıldığı dikkate alınarak, hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 39/2. maddesi ile indirim yapılması sureti ile eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan sanığın, hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ilişkin ve “Yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölümler çıkarılarak, “Sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.