Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/7236 E. 2013/7347 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Sanıkların hırsızlık suçunu, yakınanın aracının kapısını zorlayarak kapıya da zarar vererek açtıktan sonra kablolarını da kesip düz kontak yapmak suretiyle işlediklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCY’nın 151/1.maddesi uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Yakınanın, ikametinin önüne kilitli vaziyette park etmiş olduğu aracının kapısını zorlayarak açıp düz kontak yapmak, aracın yakıtı bitince de aracı ittirmek suretiyle hırsızlayan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması; 5237 sayılı TCY'nın 143.maddesinin 35.maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5.maddesine aykırı davranılması, ceza miktarı bakımından sonuca etkili görülmediğinden; sanıkların aracı bulunduğu yerden yaklaşık 1 km uzağa götürdükleri, yakınan ile tanığın çevrede yaptığı araştırma sırasında tesadüfen sanıklara rastlamaları üzerine sanıkların aracı bırakıp kaçmaya başladıkları, kolluk görevlilerince kovalamaca sonucu yakalandıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 8.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.