Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/5444 E. 2013/2192 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Oluşa ve dosya içeriğine göre; Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe ile TCK'nın 35. maddesinin uygulaması sırasında benimsenen indirim oranının gerekçesinde bir uygunsuzluk bulunmadığından tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir. 13.08.2005 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak görülmüş, Sanığın adli sicil kaydına göre Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2004/477 esas, 554 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. I-Sanık hakkında hırsızlığa kalkışma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde; Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 143. maddesine göre tayin edilen 3 yıl 6 ay hapis cezasından aynı yasanın 35. maddesi ile 1/4 oranınında indirim yapılırken 2 yıl 7 ay 15 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının hesap hatası sonucu 2 yıl 7 ay 5 gün olarak uygulanarak eksik ceza tayinine hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Uygulamaya göre; 1-) 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği, 29.12.2006 tarihli iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre; sanık hakkında sadece hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesine uygun olarakaçılmış bir dava bulunmadığı halde, ek savunma ile yetinilerek hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılıp sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması, 2-) Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.