Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/4928 E. 2013/1599 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-16.06.2006 tarihli kolluk güçlerince tutulan yakalama tutanağı, aynı tarihli tutanak ve el koyma tutanağı ile dosya içeriğine göre; Sanıkların, eylem ve fikir birliği içinde gece vakti mağdur ...'un usulüne uygun biçimde park halindeki 11 AF 157 plakalı aracının kapısını anahtar uydurmak suretiyle açtıkları ve teybi aldıkları, kısa aralıklarla gece vakti mağdur ...'nın 11 EH 159 plakalı park halinde bulunan aracının camını kırıp, bozuk paraları ve aynı biçimde mağdur ...'in 11 AF 013 plakalı aracının camını zorlayıp teybini aldıkları, diğer mağdur ...'in ise gece vakki benzin deposunun kapağını açıp, hortumla benzin çekmelerinden sonra; sanıkların hazırlık soruşturması aşamasında çaldıkları malzemelerle yürüdükleri esnada şüphe üzerine durdurulup üst aramaları sonucu, mağdur ...'e ait teyp, mağdur ...'ya ait bozuk paralar ile diğer mağdur ...'e ait iki buçuk litrelik pet şişe içinde yaklaşık bir buçuk litrelik benzinin ele geçirildiği, sanıklara eşyayı nereden aldıklarının sorulması üzerine mağdurların başvurusu olmaksızın hırsızlık yaptıklarını kabul eden sanıkların eşyayı aldıklarıaraçları gösterip mağdurların tespit edilmesini sağlamalarından sonra suça konu eşyanın iadelerinin sağlandığı, diğer mağdur ...'in aracından aldıkları ancak üzerlerinden çıkmayan teybi sakladıkları yeri kolluk güçlerine ayrıca gösterdiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 2-)Sanıkların hırsızlık suçunu gece vakti işlemelerine karşın, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesiyle uygulama yapılmaması, 3-)Mağdurlar ... ve Mustafa Kaya'ya yönelik hırsızlık suçu açısından; sanıkların, park halindeki kilitli araçlardan hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek, aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması, 4-)Mağdur ...'e yönelik eylem açısından; sanıkların depo kapağını elle açtıklarını ifade etmeleri, hırsızlık suçuna konu aracın benzin deposunun özellikleri, kilitli olup olmadığı hususları araştırılılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması, 5-)Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 6-)5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmeden 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, 7-)Mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık eylemleri açısından; Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi gereğince sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu, 8) Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin yanlış gösterilmesi;suç yeri ve zaman diliminin yazılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 232.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.