Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/27806 E. 2013/16975 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/27806
Karar No
2013/16975
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; Ancak; 1-Sanıkların hırsızlık eylemini yakalama tutanağı içeriğine göre; saat 23.30 sıralarında işlediğinin anlaşılması karşısında, gece işlendiği anlaşılan hırsızlık suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesiyle artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Sanık ...'ın adli sicilinde yer alan Kocaeli 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/90 Esas, 2006/176 Karar sayılı ilamın onaylı örneği denetime olanak sağlaması bakımından dosyaya celp edilip, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 3-5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrasında “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilirken, denetim süresinin bu hükümlülük süresinden az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 4-Araç içinde yakalanan orman emvali ile ilgili olarak bilirkişi marifetiyle yapılan keşifte, keşif masrafının ve bilirkişi ücretinin mahkeme masrafı olarak gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 5-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum ... Orman İşletme Müdürlüğünün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/27806, K. 2013/16975, T. 11.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-27806-e-2013-16975-k-ae7945735f3d