Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/16084 E. 2013/23919 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/16084
Karar No
2013/23919
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Hükümlü ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Hükümlü hakkında kurulan Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2003 günlü önceki hükmünün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere adı geçen hükümlü hakkındaki kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargılaması konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ..., ..., ...'a ilişkin hükmün, temyiz edilmesi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından lehe yasa değerlendirilmesi yönünden iade edilmesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ... ’in tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmeside mümkün değildir. Bu nedenlerle; hükümlü ... hakkında kurulan yeni hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II- Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelemesine gelince; Sanıkların soruşturma aşamasında yakalandıklarında suça konu eşyaları sattıkları yeri gösterip bilgisayar parçalarının bir kısmının iadesini sağladıkları ancak yakınanın bilgisayarların sökülmesi nedeni ile başka zararlarınında olduğunu ifade edip karşı duruş gösterdiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünce benimsenmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun ögelerinin farklı olduğu, olay günü gece sayılan zaman diliminde yakınanın iş yerinin sağlam ve dayanıklı havalandırma ızgara demirlerini kırıp içeri girip hırsızlık yapan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddelerinde tanımlanan birden fazla kişi ile birlikte geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma, 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve mala zarar verme suçunun 5237 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerine bağlı olduğu da dikkate alınarak, bu suçlarla ilgili değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı ise de uygulama açıkça sanık lehine olup, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ... ile ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/16084, K. 2013/23919, T. 27.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-16084-e-2013-23919-k-f002c322a922