Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/15098 E. 2013/9617 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, görevli memura hakaret, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde; Sanıkların adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüklerinin bulunması yanında, 647 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca haklarında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat gelmediğinden anılan yasa hükmünün uygulanmadığı, belirtilen gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b maddesi uyarınca da aranan subjektif şartlardan olduğu dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/2-4, 119/1-c. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozmak ve 151/1.maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu ve mala zarar verme suçunun 5237 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerine bağlı olduğu da dikkate alınarak bu suçla ilgili bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 765 sayılı Yasa hükümleri açıkça sanık yararına olup sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suçları birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-) Sanık ... hakkında kurulan görevli memura hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Sanığın eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından daha lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK’nın 266/1. maddelerinde tanımlanan suçun aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 23.02.2005 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 104/2. maddesinde belirtilen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.