Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/11828 E. 2013/8788 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde yakınanın evinden hırsızlık suçuna kalkışan sanıklar Gülten ... ve ... hakkında zamanaşımı içerisinde konut dokunulmazlığını bozma eylemleri ile ilgili yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanıkların cezalarından 5237 sayılı Yasanın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi, mahkemece mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Konut dokunulmazlığını bozma suçunun, birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, anılan suçun uzlaşmaya tabi olmadığı gözetilerek tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan, sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması, 2-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'ın adli sicil kaydına, ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, önceki suçların içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 01.08.1996 gün ve 1991/147 esas, 1996/169 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 2 yıl 8 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmeyerek, yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle infazda duraksamaya neden olunması, 3-) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "müştereken ve müteselsilen tahsiline" biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla, CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, "sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına", "sanık ... hakkındaki tekerrür uygulamasına" ve "yargılama giderinin müteselsilen tahsiline" ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine "sanıkların, TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına", "5237 sayılı TCK'nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 01.08.1996 gün ve 1991/147 esas, 1996/169 karar sayılı ilamı uyarınca, bu ilamdaki suçuna ilişkin önceki hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ve "sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına" cümleleri yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.