Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/26156 E. 2013/3058 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/26156
- Karar No
- 2013/3058
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde; Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede; Hırsızlık eyleminin suça konu aracın kilitli kapısına anahtar uydurarak yapıldığı anlaşıldığı halde 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması; suça konu aracın çalındıktan sonra çalıştırılamayınca 300-400 metre ileride terk edildiği, “suç anı” ile “ele geçirilme anı” arasında kesintisiz takip bulunmadığı ve suçun tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek sanıkların cezasından 5237 sayılı TCY'nın 35. maddesi ile indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından; uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCY'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasa'nın 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suç tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrası hükmünün uygulanmayacağının gözetilmemesi, 2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanık ...'ın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılması; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına," yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılıp, "Yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanıklar ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hırsızlık eyleminin suça konu aracın kilitli kapısına anahtar uydurarak yapıldığı anlaşıldığı halde 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, 2-Suça konu aracın çalındıktan sonra çalıştırılamayınca 300-400 metre ileride terk edildiği, “suç anı” ile “ele geçirilme anı” arasında kesintiz takip bulunmadığı ve suçun tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek sanığın cezasından 5237 sayılı TCY'nın 35. maddesi ile indirim yapılması, 3-Suç tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış olan sanığın 5237 sayılı TCY'nın 53/4.maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrası hükmünün uygulanmayacağının gözetilmemesi, 4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasa'nın 562. ve 6008 sayılı Yasa'nın 7. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, 5-Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCY'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasa'nın 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.