Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/20379 E. 2010/19670 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/20379
- Karar No
- 2010/19670
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Hırsızlık ve sahte plaka kullanmak suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde: Sahte plaka kullanmak eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, lehe olan Yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirme ve uygulama da dikkate alındığında, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II- Sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: 765 sayılı TCK’nun 350/1 ve 80.madde ve hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, aynı Yasanın 59/2. maddesi ile 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine, 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51.maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına hükmedilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 765 sayılı TCK’nun 350/1 ve 80.madde ve hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2.maddesi ile hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “5237 sayılı TCK’nın 53/1-2.maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.