Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/7190 E. 2012/23570 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, resmi evrakta sahtecilik, suç eşyasını kabul etme, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları, sanıklar ..., ... Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar ... Hakkı ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik hırsızlık, sanıklar ... ve ... ... hakkında mağdur ... ...’e yönelik hırsızlık, sanık ... ...’ın mağdur ... ...’a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Katılan ... ...’ ait işyerine girip, hırsızlık yapan sanık ...’ın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 116/2.maddesi gereğince işyeri dokunulmazlığını, mağdur ... ...’in işyerine girip hırsızlık yapan sanıklar ... ve ... ...’ın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 119/1-c.maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğundan, zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. Sanık ...’ın Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/48 Esas ve 2003/673 sayılı Karar ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıkların TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 2-5237 sayılı TCK’nın cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme içermemiş olması, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de, kesinleşmiş hükümlerin infaz aşamasında toplanmasının düzenlenmiş olması karşısında; sanıklar ... Hakkı ..., ..., ... ve ... ... hakkında farklı suçlardan hükmolunan cezaların toplanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... Hakkı ..., ... ve ... ... savunmanları ile sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından cezaların toplanmasına ilişkin cümle ile 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, her bir sanık hakkında hükmolunan mahkumiyet hükümleri ile uygulanan TCK'nın 53. maddenin yerine, "TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık ... Hakkı ... hakkında mağdur ... ... ve yakınan ...’ya yönelik suç eşyasını kabul etme suçlarından, sanık ...’ın yakınan ...’ya yönelik mala zarar verme ve mağdur ... ...’e yönelik suç eşyasını kabul etme suçundan, sanık ...’ın mağdur ... ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçlar sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ... hakkında yakınan ...’ya yönelik mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK.nun 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianame ile dava açtırılmadan ek savunma ile yetinilerek, kamu davası açılmayan anılan suçtan sanığın hükümlülüğüne karar verilerek, 5271 sayılı CMK.nun 170. ve 225. maddelerine aykırı davranılması, 2-Suçların niteliği, cezaların türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıklar ... Hakkı ...( mağdur ... ve yakınan ...’ya yönelik suç eşyasını kabul etme suçlarından) ve ...’ın( mağdur ... ’e yönelik suç eşyasını kabul etme suçundan) hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu, 3-Mağdur ... ...’a yönelik hırsızlık suçunun diğer sanığı ... ’ın olaydan sonra kolluk görevlileri tarafından yakalandığında, mağdura ait el arabasının yerini göstererek iadeyi sağladığının ve sanık ...’ın diğer sanığın suça konu eşyanın iadesine karşı duruş göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının, karar yerinde tartışılmasız bırakılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... Hakkı ... savunmanı ile sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.