Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/17562 E. 2012/10098 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Şişli 7. Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Cumhuriyet Savcısının görüşü alınmadan karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 33/1. maddesine aykırı davranılması, 2-Hükümlünün yakınana ait evin sağlam ve dayanıklı kapı kilidini zorlayıp açıp girdiğinin anlaşılması karşısında: eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, mahkemece aynı Yasanın 142/2-d.maddesiyle uygulama yapılması, 3- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra yakınana karşı 5237 sayılı Yasanın 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması, 4-Hükümlü hakkında uygulanan 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 59/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 37.maddesi yollamasıyla 142/1-b, 62, 53, 116/1, 119/1-c, 62, 53, 151/1, 62, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, hükümlü hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı CMK'nun 253-254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek; 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında uygulamaya göre hükümlü yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Kabule göre de; 6-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, 7- Mahkumiyetin doğal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2002 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.