Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/11782 E. 2010/807 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan silinme koşulları oluşmayan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23.maddesi yollamasıyla, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Dosya içeriğine,uyulan bozmaya,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın kamu davası açılmadan çaldıklarını kendi rızası ile kısmen geri iade ettiği anlaşılıp kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinin 4.fıkrası gereğince katılan Kurum yetkililerinin kısmi iadeye rıza gösterip göstermedikleri araştırılıp,sonucuna göre etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılmaması, 2- Lehe yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede,sanığın suç tarihindeki yaşı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 31/3.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, 3- 765 sayılı TCK'nın 55/3.maddesi uygulanırken hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi, 4- 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/2.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; gündüz vakti katılan Kurum'a ait iş yerine girerek yapılan hırsızlık eyleminin, hırsızlık suçunun yanı sıra, yakınması devam eden katılan Kurum'a karşı 5237 sayılı TCK’nın 116/2.maddesine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu halde, bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması, 5- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1,522/1 (pek aşırı),55/3,59/2.maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, (koşulları varsa 168/1-4), 31/3, 62/1, 116/2, 31/3, 62/1. maddelerinde öngörülen cezaların türleri,alt ve üst sınırları bakımından,anılan Yasanın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş,katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü vekili ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.