Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/14274 E. 2012/3192 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Mahkemenin 765 sayılı TCY'nın 493/1, 522, 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezasına hükmedileceğine ilişkin uygulamasına göre, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, gece vakti yakınana ait eve şahsi çeviklik ile girilerek yapılan hırsızlık eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/1-4. maddesinde belirtilen konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamış ve yukarıda açıklanan gerekçelerle tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanık ...'in soruşturma sırasında suçu diğer sanık ... ... ile birlikte işlediklerini ve yakınanın evinden aldıkları bir kısım ev eşyalarının diğer sanık ... ...'in evinde olduğunu söylediği ve sanık ... ...'in de yakınana ait olan ev eşyalarını tanık ... ...'ya vererek yakınana iadesinin sağladığının anlaşılması karşısında, kısmi iadenin gerçekleştiği gözetilerek, yakınana kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağının yeniden değerlendirilmesi zorunluğu, 2) Sanıkların TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 3-) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.