Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/17297 E. 2010/4329 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1-son. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun gece vakti yakınanın iş yerinin sağlam olan asma kilitlerinin kırılarak içeri girilmesi suretiyle işlendiğinin anlaşılması nedeniyle; eylemlerin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4 maddesinde belirtilen işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 2- 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezalardan indirim yapılması, 3-Sanıklar hakkında TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi, 4-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanıkların eylemlerine uyan, 765 sayılı TCK’un 493/1-son, 522( hafif, sanıklar ... ve ... için), 59, 81/2-3.(sanık ... için) maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143, 62, 116-2-4, 119/1-c, 62, 151/1, 62. maddeleri uyarınca, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerekliliği, 5-5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, suçun geceleyin işlenmesi yönünden artırım, oranının tesbiti için bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması, uzlaşma hükümlerinin değerlendirilebilmesi ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 6- Kabul ve uygulamaya göre de; a- Sanıklar ... ve ...’ın diğer sanıkla birlikte, gece vakti yakınanın iş yerinin sağlam olan asma kilitlerini kırıp içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, b- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu, c- Hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği gözetilerek sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ..., ... ve ...’ın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 15.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.