Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2026/6506 E. 2026/11398 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/6506
Karar No
2026/11398
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2013/439 Esas, 2014/576 Karar KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle Dairemizce onanarak 13.04.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı idare vekili 18.11.2024 tarihli dilekçe ile dava konusu Samsun ili, Bafra ilçesi, ... köyü 713 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kadastro yenileme çalışmaları yapıldığını, yenileme çalışmaları sonucunda ada parsel numarası ve alanının değiştiğinden kararın infaz edilemediği gerekçesiyle tavzih kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 13.12.2024 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, tavzih isteminin reddine yönelik Mahkemenin 13.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesi usul ve kanuna uygun olmadığı gibi, dava konusu ... köyü 1 02... parsel (eski 713 parsel) sayılı taşınmaza ilişkin tescil hükmünün 01.08.2023 tarihli ve ... yevmiye numaralı işlemle infaz edilerek davacı idare adına tescil edildiği anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Mahkemece verilen 13.12.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2026/6506, K. 2026/11398, T. 18.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-hukuk-dairesi-2026-6506-e-2026-11398-k-d3ac5ee52b87