Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2026/5298 E. 2026/11784 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2025/65 Esas, 2025/505 Karar KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme ile maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Konya ili, ..., ... Mahallesi Barılar Sokak 26 80... parsel sayılı taşınmazın 3 nolu mesken nitelikli bağımsız bölümünün maliki olduğunu, müvekkiline ait taşınmazın alt katında yer alan kapalı garajların davalıya ait olup, ana yapının projesinde kapalı garaj olarak gösterilen ve tapuya bu şekilde geçirilmiş olan bu bağımsız bölümlerin davalı tarafından iş yeri haline getirildiğini, bu bağımsız bölümlerin ısınma sistemi değiştirilerek bireysel hale getirildiğini belirterek işyeri haline getirilen dava konusu kapalı garajların eski hale dönüştürülmesini, kat maliklerinin rızası olmadan ortak yerlere ve tesisata yapılan el atmanın önlenmesini, bu aşamada belirsiz olması nedeni ile 1.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu edilen taşınmazın 37, 38... numaralı bağımsız bölümlerine malik olduğunu, müvekkilinin tapuda garaj; ancak belediye kayıtlarında dükkan olarak görünen taşınmazının 1984 yılında bayan kuaförü olarak kullanılmaya başlandığını, en son işyerinin erkek kuaförü olarak kullanıldığını, bu taşınmazların uzun zamandan beri işyeri olarak kullanıldığını ve davacının bu zamana kadar hiçbir itirazı olmaksızın bu yerlerin kullanılmasına rıza gösterdiğini, davacının kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin ana yapıyı bozmadan sadece dükkânlar arasındaki duvarı kaldırmak suretiyle birleştirme yaptığını, davacının müvekkilinin kendisine ait ve belediyeden aldığı işyeri açma ruhsatı ile işlettiği işyerinin kullanılmasından dolayı uğradığı bir zararı bulunmadığı gibi imar mevzuatına aykırı bir durumunun da olmadığını, dolayısıyla davacının böyle bir dava açmakta hukuki bir yararı bulunmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2023 tarihli ve 2021/1055 Esas, 2023/1634 Karar sayılı kararı ile alınan bilirkişi raporunda zemin katta bulunan bağımsız bölümün yerinde kullanım amacı değiştiğinden, binanın taşıyıcı sistemine zarar vereceğinin sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2023 tarihli ve 2021/1055 Esas, 2023/1634 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli ve 2023/3070 Esas, 2024/770 Karar sayılı kararı ile dosya kapsamına ve toplanan delillere göre mevcut delillerin takdirinde ve hükmün dayandığı gerekçede bir isabetsizlik bulunmadığı, projeye aykırılıkların giderilmesi ve eski hale getirilmesi yönündeki istemin kabulüne dair verilen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli ve 2023/3070 Esas, 2024/770 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; İlk Derece Mahkemesince müdahale yönünden davanın kabulüne karar verilir iken, davalı tarafın mimari projeye aykırılıklarının krokiye bağlanmak sureti ile ne şekilde eski hale getirileceğinin belirtilmediği, kabul ve reddedilen taleplerin ayrı ayrı değerlendirilerek projeye aykırılıkların ve müdahalelerin neler olduğunun ve ne şekilde eski hale getirileceğinin infazda tereddüt yaratmayacak şekilde açıkça belirtilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmitşir.

VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının müvekkilinin kendisine ait ve belediyeden aldığı işyeri açma ruhsatı ile işlettiği işyerinin kullanılması nedeniyle uğradığı bir zararı bulunmadığı gibi imar mevzuatına aykırı bir durumun bulunmadığını, ana taşınmaza hiçbir zarar verilmediğini, müvekkiline ait bağımsız bölümlerde petek bulunmadığı için ısınma sorunu yaşandığını, bunun üzerine karar defterine karar alınarak çoğunluk sağlandığını ve bireysel ısınmaya apartman kat maliklerinin rıza gösterdiklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na tabi apartmanın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.