Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2026/10264 E. 2026/11723 K.

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1717 Esas, 2024/2076 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/84 Esas, 2024/187 Karar

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce mahkeme kararı onanmış, karar 13.01.2026 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili 07.03.2026 tarihli tavzih dilekçesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının gerekçesinde faiz türünün hatalı yazıldığını ileri sürerek faiz yönünden kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması şeklinde yazılması gerektiğinden bahisle kararın tashihini talep etmiştir.

Kararın kesinleşmesinden sonra davacı vekilinin tavzih talebi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 26.03.2026 tarihli ek kararla tavzih talebinin kabulüne karar verilerek Dairelerinin 25.02.2025 tarihli kararının düzeltildiği işbu karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.02.2025 tarihli kararının gerekçesinin son paragrafında faiz türünün maddi hata sonucu hatalı yazıldığı anlaşıldığından davacı vekilinin tavzih isteminin 26.03.2026 tarihli ek kararları ile kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde, hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı ancak davacı vekilinin faiz türünün değiştirilmesine ilişkin talebinin bulunmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2026 tarihli kararı ile kararın gerekçesinde bulunan maddi hatanın düzeltildiği anlaşılmış olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda usul ve kanuna aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.03.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.