Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/9583 E. 2026/2872 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/9583
Karar No
2026/2872
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2335 Esas, 2025/1143 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/212 Esas, 2024/143 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davaya konu Tokat ili, ... ilçesi,... Mahallesi 2 54... parsel sayılı taşınmaza otopark yapılmak suretiyle fiilen el atıldığını, belirlenecek tazminat ve ecrimisil bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle;dava konusu yere davalı idare tarafından otopark yapılmak suretiyle fiilen el atıldığını, her iki taşınmazın davacılara ait olmasına karşın 19 parsel için ödeme alındığını, Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/263 Esas, 1997/517 Karar sayılı dosyasının imha edildiği ve bu nedenle içeriğinin bilinemediğinin belirtildiğini, dolayısıyla davacıların murisinin bu taşınmazlar bakımından dava açıp parasını aldığı iddiasıyla davanın usulden reddedilmiş olmasının yerinde olmadığını belirterek kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararındaki gerekçeye, yasal gerektirici nedenlere, dava konusu taşınmazdaki davacılar murisi ... hisseninin usulüne uygun olarak kamulaştırıldığı, davacılar murisinin açmış olduğu tezyidi bedel davasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/263 Esas, 1997/517 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda bedelin artırılmasına karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 1997/6023 Esas, 1997/8399 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği ve artırılan bedelin davacılar murisinin hesabına yatırıldığı anlaşılmış olup eldeki davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine ilişkin verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili hususundadır.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2025/9583, K. 2026/2872, T. 19.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-hukuk-dairesi-2025-9583-e-2026-2872-k-52b103f0beb6