Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2024/10316 E. 2025/3077 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2600 Esas, 2023/1807 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/242 Esas, 2022/1347 Karar Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sivas ili, ..., ... Mahallesi 4827 ada 21 parselde bulunan ve iki blok 96 daireden oluşan sitenin davalı şirket tarafından yapıldığını, onaylı projesinde ve yapı kullanma izin belgesinde sitenin kapalı otoparkının olduğunun açıkça gösterildiğini, kat maliklerine de dairelerin bu şekilde satıldığını, ancak bahse konu taşınmaz tamamlandıktan sonra davalı tarafından onaylı projesinde ortak alan (otopark alanı) olarak düzenlenen brüt 1490,00 m² alanın, kapalı otopark alanı olarak düzenlenmediğini, projesinde gösterilen ve ruhsat aşamasında konulan asansörlerin kapatıldığını, alanın ikiye bölünerek depoya dönüştürüldüğünü dolayısı ile kat maliklerinin kullanımına hiç sunulmadığını ve kat malikleri tarafından kullanımının engellendiğini, mutlak ortak alan olan kapalı otoparka yapılan müdahalenin önlenmesini ve davaya konu alanın projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ait yönetim planında, tespite konu yerlerin müdahalede bulunduğu iddia edilen ilgili bağımsız bölümlere tahsis edildiğini, bu anlamda usulüne uygun, geçerli yönetim planı ile bazı maliklere kullanım özgüleneme hakkı verilen alanlar için açılmış iş bu dava hukuki mesnetten yoksun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının gerekçesiz olarak verildiğini, dava konusu taşınmaza ait yönetim planında tespite konu yerlerin müdahalede bulunduğu iddia edilen ilgili bağımsız bölümlere tahsis edildiğini, yönetim planı ile dükkanların altındaki kısım için verilen kullanım hakkının ayni hak niteliğinde olmadığı gibi otopark alanının da mutlak ortak alanlar arasında da değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, usulüne uygun geçerli yönetim planı ile bazı maliklere kullanım/özgüleneme hakkı verilen alanlar için bilirkişi tarafından yapılan hukuki yeterliliğe ve gerekçeye sahip olmayan değerlendirmeler dayanak gösterilerek açılan davanın kabulünün mümkün olmadığını, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ana taşınmaza ait yönetim planının 3. maddesi ile ortak alan olan otoparkın kullanımının özgülendiği, bu hükmün iptal edildiğine dair dosyada herhangi bir bilgi ve belge olmadığı, bu otoparka ilişkin bu maddenin geçerli olduğu, ancak kullanım hakkının mimari projede değişiklik yapma hakkı vermeyeceği gözetilerek sadece projeye aykırılıklar yönünden kabul kararı verilmesinde ve bu itibarla mahkemece delillerin değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) tabi taşınmazın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Dava konusu ana taşınmaza ait yönetim planının 3. maddesi otopark olan ortak alanının kullanımı A blok 49, 50 ve 51 nolu ve B Blok 49, 50 ve 51 nolu bağımsız bölümlere özgülenmişse de yönetim planındaki özgüleme hükmünün sadece kullanım hakkı vereceği, ana gayrimenkule ait mimari proje üzerinde değişiklik yapma hakkı vermeyeceği, davalının mimari projeye aykırı imalatları dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı gözetildiğinde eski hale getirme talebine yönelik kabul kararı verilmesi yerindedir. 3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.