Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/9153 E. 2026/5650 K. – İhmali Davranışla

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1226 Esas, 2023/2045 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2022/386 Esas, 2023/120 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2,62/1,50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmuştur.

B. İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/1226 Esas, 2023/2045 sayılı Kararı ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi İddia konusu davayı takip ettiğine, katılanın yargılama giderlerini ödemediğine, katılana ulaşamadığına, kararın katılanın lehine olduğuna, hükmün bu nedenlerle ve resen nazara alınacak hususlar yönüyle bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine avukatlık görevini üstlenmekten yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması ve yasaklılık süresinin hükümde belirtilen gün sayısının yarısından az olamayacağı da gözetilmeden "38 gün " yerine "1 ay 7 gün" olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Avukat olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi ve fıkrası gereği hak yoksunluğuna hükmolunduğu sırada infazda tereddüt oluşturacak şekilde "kamu görevini ve avukatlık görevini" üstlenmekten yasaklanmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince, sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek, İlk Derece Mahkemesinin hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinde yer alan "KAMU GÖREVİNİ ve" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.04.2026 tarihinde karar verildi.