Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/5039 E. 2026/6782 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2 45... /703 Karar SUÇLAR : Rüşvet alma, rüşvet verme HÜKÜM : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre sanık ...'ye isnat edilen rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının kamu davasına katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, katılanlar vekinin Hazine adına tüm hükümleri, İçişleri Bakanlığı adına rüşvet alma suçundan verilen hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli ve 2018/294 Esas, 2019/393 sayılı Kararı ile sanıklardan ...'in rüşvet verme, ... ve Osman ...'in rüşvet alma suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. B. İstinaf Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2022/245 Esas, 2022/703 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... lehine ayrı ayrı hükmedilen vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkraları tamamen çıkartılarak yerlerine aynı sanıklar lehine tek vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının eklenmesi suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların atılı suçları işledikleri sabit olduğu halde İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma ile delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde beraat kararları verildiğine, hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar verilmesinin yerinde olmadığına, anılan kararların kaldırılarak sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunlamarı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümleri düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR 1) Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, İçişleri Bakanlığı vekilinin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2) Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.