Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/757 E. 2025/2177 K. – Rüşvet Verme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/110 Esas, 2014/121 Karar SUÇ : Rüşvet verme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre rüşvet verme suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı öte yandan kovuşturma aşamasında davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılmasına da karar verilmeyen Hazine lehine kanun yolu muhakemesinde vekalet ücreti hükmedilmesine yasal olanak bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede; Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas teşkil eden en ağır cezayı içeren İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2007 tarihli ve 2001/394 Esas, 2007/301 Karar sayılı ilamı yerine, İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2007 tarihli ve 2004/1238 Esas, 2007/811 Karar sayılı ilamı esas alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.