Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/10864 E. 2025/1301 K. – Hizmet Nedeniyl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/931 E. 2021/2507 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2016/949 Esas, 2020/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155/2, 43, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 60.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/931 Esas, 2021/2507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, hüküm fıkrasına "Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan 2020 yılı için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1 madde ve fıkrası uyarınca 3400 TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'den alınarak katılana ödenmesine" cümlesi eklenmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekçe içermediğine, delillerin takdirinde hata edildiğine, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, taraflar arasında ortaklık ilişkisi mevcut olup olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna, haksız edinilen bir menfaatin bulunmadığına, dosyaya alınan bilirkişi raporu ile hukuk mahkemesi yargılamasında alınan bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, dosyaya sunulan dört adet ibraname belgesinin sanığın katılana borcu olmadığını gösterdiğine, sanık hakkındaki diğer davaların bekletici mesele yapılması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine ve bunun gerekçesinin gösterilmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.