Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/8268 E. 2023/5462 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/369 Esas, 2017/324 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.10.2015 tarihli ve 2015/62329 Soruşturma, 2015/22383 Esas, 2015/18120 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2016 tarihli ve 2015/1446 Esas, 2016/1802 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine hükmolunmuştur. 3. Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.03.2017 tarihli ve 2017/369 Esas, 2017/324 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın atılı tefecilik suçunu işlediğinin sabit olduğuna ve verilen davanın reddi kararı ile kamu zararı tam olarak karşılanamadığından bu kararın usul ve yasaya uygun olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/108 Esas, 2015/473 Karar sayılı dava dosyasında 23.07.2013 tarihinde zincirleme şekilde tefecilik suçunu işlediğinden bahisle 07.02.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, mevcut davadaki eylemin konusu farklı olsa da tefecilik suçundan açılmış olması ve suç tarihinin 2012 yılı takvim yılını kapsaması karşısında Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davanın inceleme konusu davadaki suç tarihini de kapsadığı ve bu tarih itibarıyla hukuki kesintinin oluştuğu, zincirleme tefecilik faaliyetinden dolayı da sanığın cezalandırılması yoluna gidilmesi nedeniyle aynı suç ile ilgili aynı sanık hakkında yeniden yargılama yapılamayacağı değerlendirildiğinden davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davanın inceleme konusu dava dosyasındaki suç tarihini de kapsadığı ve bu tarih itibarıyla hukuki kesintinin oluştuğu, zincirleme tefecilik suçundan dolayı da sanığın cezalandırılması yoluna gidilmesi nedeniyle yargılama konusu aynı fiil ile ilgili aynı sanık hakkında yeniden yargılama yapılamayacağından sanık hakkında mükerrer açılan davanın reddine dair kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar hukuka uygun görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.03.2017 tarihli ve 2017/369 Esas, 2017/324 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.