Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/3415 E. 2025/9718 K. – Edimin İfasına

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/245 Esas, 2015/389 Karar SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Başvurularının kapsamına göre incelemenin; katılan vekilinin sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine, sanıklar ... ve ... müdafiinin ise müvekkilleri hakkında kurulan hükümlere yönelik vekalet ücretine hasren vaki temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 236/2. maddesinde yer verilen kabul ibaresinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 19.12.2002 tarihli ve 24968 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yapım İşleri Muayene ve Kabul Yönetmeliğinin 11 ve devamı maddelerinde detayına yer verilen kesin kabul işlemi olarak anlaşılması gerektiği, dava konusu ihaleye ilişkin kesin kabul işleminin yapılmaması nedeniyle sanıklara yüklenen edimin ifasına fesat karıştırma suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği, bu haliyle kamu görevlisi olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e isnat edilen eylemlerin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesi kapsamında icrai davranışla görevi kötüye kullanma, kamu görevlisi olmayan diğer sanıklar ... ve ...'e isnat edilen eylemlerin ise bu suça iştirak olarak değerlendirilmesi gerektiği, anılan suçun söz konusu maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 14.01.2014 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 24.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.