Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/13219 E. 2024/3582 K. – İhmali Davranışl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2368 Esas, 2021/1078 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na (1136 sayılı Kanun) eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1) Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2018/405 Esas, 2019/506 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereği sanık hakkında hak yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur. 2) Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/2368 Esas, 2021/1078 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi; Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünde tespit ettiği hukuka aykırılıkların bozma ya da davanın yeniden görülme sebebi olduğu halde eleştirilmekle yetinilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin ve buna dair gerekçenin yerinde olmadığına ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 21.03.2017 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 09.05.2017 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilirken aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken sadece avukatlık hak ve yetkisinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiği, seçenek tedbire çevrilmediği halde hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin altıncı fıkrasına yer verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden kararın, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 7. paragrafının hüküm fıkrasından tamamen çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2024 tarihinde karar verildi.