Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2020/5746 E. 2023/6621 K. – İhaleye Fesat

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/305 Esas, 2015/103 Karar SUÇ : İhaleye fesat karıştırma HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereğince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2013 tarihli ve 2013/547 Esas, 2013/651 Soruşturma, 2013/223 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 235 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi delaletiyle üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. Tunceli Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2013/305 Esas, 2015/103 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 235 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (d) bentleri delaletiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 300 tam gün karşılığı 6.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, istemesine rağmen hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmadığına ve mahkumiyet kararının hatalı olduğuna ilişkindir. III.GEREKÇE Tebliğnamede isimlerine yer verilen ... ve ... hakkında bir temyiz olmadığı gözetilerek yapılan incelemede; 1.Dava konusu ihale nedeniyle kurum zararı oluşmadığı nazara alındığında; sanığın yargılama konusu eyleminin sübutu halinde, 6459 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 235 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendindeki suçu oluşturacağı ve bu bent uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.02.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tunceli Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2013/305 Esas, 2015/103 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.