Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2013/5440 E. 2014/10023 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/5440
- Karar No
- 2014/10023
- Karar Tarihi
Tebliğname No : 5 - 2012/239504 MAHKEMESİ : Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 02/03/2012 NUMARASI : 2012/133 Esas, 2012/192 Karar SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; TCK'nın 3/1. maddesi-fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenleme karşısında; temel ceza ilgili kanun maddesinde öngörülen alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar hep birlikte değerlendirilip aynı Kanunun 61/1. maddesi-fıkrasında yedi bent halinde sınırlı sayılan ölçütlere ne şekilde dayanıldığının somut gerekçelerle ve denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi gerekirken; sanığın eylemine karşılık hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, temel cezanın asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak belirlenmesi, Sanığın üzerindeki bıçağı görevlilere yöneltmeden kendi boğazına dayayarak yaklaşmamalarını istemesi şeklinde gelişen olayda şartları oluşmadığı halde TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Kabule göre de; Yüklenen suçun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması, Adli emanette kayıtlı bıçağın suçta kullanılmadığı, bizatihi bulundurulması ve taşınması suç teşkil etmediği nazara alınarak iadesi yerine uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 36. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.