Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2013/2979 E. 2013/1393 K. – Görevi Kötüye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihinin 08/02/2005 olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 67. maddesi gereğince soruşturma izin sürecinde geçirilen sürede zamanaşımı süresinin durduğu nazara alındığında inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmış olup tebliğnamede yer alan düşme kararı verilmesi yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 257/1 ve 53. maddeleri ile cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 5237 sayılı TCK'nın 257/2. maddesi gereğince mahkümiyet kararı verilmesi, Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2 madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26/02/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.