Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/9049 E. 2013/8660 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma, görevi ihmal HÜKÜM : Mahkumiyet, beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sosyal Güvenlik Kurumunun suçtan doğrudan zarar görmediği, bu nedenle davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından; vekilinin vaki temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, zimmet suçundan zarar gören Hazine vekilinin 04/05/2012 havale tarihli dilekçeyle sanıklar hakkında verilen hükmü temyiz ettiği ve bu itibarla da, davaya katılma iradesinin bulunduğu, Edremit Çiftçi Malları Koruma Meclis Başkanlığının Dairemizin tevdii kararı üzerine verdiği 08/05/2012 günlü cevap dilekçesi içeriğinden temyiz iradesinin bulunmadığı anlaşılmakla 3628 sayılı Kanunun 17 ve devamı maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin zimmet suçu ile sınırlı olarak katılmasına, sanıklar Halit Keleş, ..., ..., Hüseyin Kavlakoğlu ve Ali Tosun hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olmak suçundan hükmolunan cezaların hüküm tarihi itibariyle miktar ve türüne göre 14/07/2004 gün ve 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiilerin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, diğer suç ve temyizlerle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraet hükmünün temyizen incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanıklar ...,...,...ve.... hakkında görevi ihmal suçundan kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde; Sanıklara isnat olunan görevi ihmal suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının tutarına nazaran 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 04/05/2005 olan son suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE, Sanık ... hakkında zimmet suçundan dönüştüğü kabul edilerek denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince; Anayasanın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 230/1. maddeleri gereğince hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 230. maddesine göre de gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği halde sanık hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasının ne şekilde zimmete neden olma suçuna dönüştüğü denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.