Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/10186 E. 2013/9868 K. – Görevi Yaptırmam
Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/10186
- Karar No
- 2013/9868
- Karar Tarihi
- Konu
- Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Hakaret
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın hazırlıkta ve yargılama sırasında yaptığı savunmalarında, evinin yakınında bulunduğu sırada yanına gelen polis aracından inen müştekilerin, kimliğini sorduklarını ve ibraz etmesine rağmen kolunu arkaya bükerek acı verip araca bindirdiklerini bu sırada elini kurtarmak isterken müştekilere çarptığı ve hakaret etmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın bu savunması ve müştekilerin anlatımları üzerinde durularak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi, Sanığın hakaret eylemini tek bir fiille birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına göre, cezasının TCK'nın 43/1. maddesine göre arttırılması yerine mağdur sayısınca hüküm kurulması, 5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi karşısında, mükerrir olmayan sanık hakkında hapis cezasının tercih edilmesine neden olan hukuki gerekçeler yeterli şekilde açıklanmayarak CMK'nın 230. maddesinin ihlal edilmesi, Hakaret eylemini alenen işlediği anlaşıldığı halde sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması, Sanığın hukuki anlamda bir fiil ile birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemi nedeniyle, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının arttırılmaması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.