Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/5336 E. 2012/5598 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sana ait işyerinin ruhsatsız olması nedeni ile mühürlenmesine rağmen, sanığın 2 defa mührü bozarak faaliyetine devam ettiği, sanık savunması, tutanaklar, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dosya içerisinde bulunan İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2006 gün 2005/700 Esas, 2006/335 Karar sayılı ilamına göre, 30/09/2005 günlü iddianame ile mühür bozma suçundan sanık hakkında kamu davası açıldığı ve sanığın mahkümiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan dosyanın akıbetinin araştırılarak derdest ise birleştirilmesi, kesinleşmiş ise onaylı örneği dosya arasına konulmak suretiyle eylemlerin aynı olup olmadığı, hukuki kesinti bulunup bulunmadığı veya bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenip işlenmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; Hükümden önce 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu, Adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılmasından sonra, belirlenen sonuç gün ile TCK'nın 52/2. maddesine göre kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerekirken 203. madde gereğince adli para cezası belirlenip bu cezanın TCK'nın 43. maddesi ile arttırılması suretiyle TCK'nın 61/8. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.