Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/3832 E. 2013/1511 K. – Görevi Yaptırmama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkümiyet, ceza verilmesine yer olmadığına Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine ilişkin süre tutumunun yasal sürede olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. CMK'nın 150/2 maddesi gereğince sanık müdafii huzuruyla savunmasının alınmaması, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/04/2008 tarih ve 2008/22 E. 2008/80 K. Sayılı kararında da vurgulandığı üzere, akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmadığı saptanan sanığın, yüklenen suçu işlediğine ilişkin kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, sanığın öncelikle eylemi işleyip işlemediğinin saptanması, eylem işlenmemiş, kanıtlanamıyor ya da suç oluşturmuyorsa beraet, eylem kanıtlandığı ve suç oluşturduğu takdirde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1 ve 57. maddeleri uyarınca "akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri"nin uygulanması gerektiği, bu maddeye göre de akıl hastalarına uygulanacak güvenlik tedbirleri yönünden, mahkemeye doğrudan süre belirleme yetkisi verilmediği, aynı maddenin 3. fıkrasında "Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbi kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise bunun süre ve aralıkları belirtilir." biçimindeki düzenlemeyle tedavi süresinin sağlık kurulu raporuyla belirleneceği gözetilerek; Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/3-a ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, anılan Kanunun 57/1-2-3-4-5 madde ve fıkraları uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, önce ceza verilip sonra, infazda tereddüt oluşturacak şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca, hükmün kesinleşmesinden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran sürelerden olan sanığın gözlem altında geçirdiği sürelerin, güvenlik tedbirinden mahsubu yapılamayacağının gözetilmemesi, Kabule göre de; Sanığın birden fazla polis memuruna karşı direnme suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü uyarınca cezasında artırım yapılmaması, Cezai ehliyeti olmayan sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olarak uygulanan 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, O yer ve Üst yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.