Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/15041 E. 2013/12587 K. – Tefecilik
Konu: Tefecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/15041
- Karar No
- 2013/12587
- Karar Tarihi
- Konu
- Tefecilik
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Birden fazla kişiye değişik zamanlarda kazanç elde etmek amacıyla ödünç para veren sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması, Kabule göre de; Tanıkların aldıkları borçlara karşılık verdikleri açık senetlerin sanıklar tarafından daha yüksek miktarda doldurulmasına rağmen henüz icra takibine konu edilmedikleri, bunlara ilişkin yapılmış ödeme de bulunmadığı anlaşılmakla birlikte, bir başkasına ödünç para verme işinin, Hazine Müsteşarlığının iznine ve bu işten elde edilen kazancın da vergiye tabi olduğu ve Hazinenin bu suçun işlenmesinden dolayı vergi kaybına uğrayacağı cihetle, CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığından, incelenen dosyada, Hazinenin vergi kaybı nedeniyle uğradığı maddi zarar miktarı araştırılıp sanıklardan zararı karşılayıp karşılamayacakları sorulmadan, sabıkası bulunmayan sanıklar hakkında mahkemece yeniden suç işlemeyecekleri kanaatine varılarak TCK'nın 51. maddesi gereğince erteleme hükümleri uygulandığı halde “suçun işlenmesiyle kamunun ve mağdurların uğradığı zararların giderilmemesi” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanıklar ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.